پایگاه اطلاع رسانی دفتر مرجع عالیقدر آقای سید علی حسینی سیستانی

پرسش و پاسخ » حج ـ سعی صفا و مروه

۳۱ پرسش: آیا رعایت موالات میان شوط های سعی معتبر است؟ و حد آن چیست؟
پاسخ: اعتبار موالات میان شوط های سعی، بنابر احتیاط واجب لازم است و ملاک آن همان طور که در مسأله ۳۴۰ رساله مناسک گفته ایم، صدق عرفی است.
۳۲ پرسش: کسی که بر اثر جهل به مسأله سعی را بر طواف مقدم می دارد، چه حکمی دارد؟
پاسخ: پس از طواف و نماز آن، سعی را اعاده کند.
۳۳ پرسش: گاه شخص ناچار می شود که به سبب ازدحام در راه دیگر از راه مسجدالحرام به مسعی برود، در چنین حالتی حکم زن حائض و نفساء چیست؟
پاسخ: بر آنان لازم است که صبر کنند تا آن راه دیگر خلوت شود و اگر وقت تنگ شد، برای سعی کسی را نایب خود کنند.
۳۴ پرسش: اگر عمره گزار پیش از سعی، عالماً و عامداً و یا بر اثر جهل یا فراموشی تقصیر کرد، حکمش چیست؟
پاسخ: اگر این کار را عالماً و عامداً کرده باشد، در صورتی که تقصیرش با ناخن گرفتن باشد ـ بنابر این که می توان به آن به عنوان تقصیر اکتفا کرد ـ کفاره ناخن گرفتن بر عهده اش است.
لیکن اگر با کوتاه کردن مویش تقصیر کرده باشد، اگرچه گناهکار است، بنابر اظهر کفاره بر او ثابت نمی شود.
اما جاهل و فراموش کار، کفاره ندارد و در هر تقدیر بر چنین کسی واجب است که دوباره سعی و پس از آن تقصیر کند. این حکم در مورد عمره مفرده است.
اما در مورد عمره تمتع نیز حکم چنین است، جز در باب فراموش کار، یعنی کسی که فراموش کرد سعی نماید و برای بیرون آمدن از احرام تقصیر کرد، که بنابر احتیاط باید یک گاو کفاره دهد و بنابر احتیاط پس از سعی دوباره تقصیر کند.
برای ارسال سوال جدید اینجا را کلیک کنید
العربية فارسی اردو English Azərbaycan Türkçe Français