پایگاه اطلاع رسانی دفتر مرجع عالیقدر آقای سید علی حسینی سیستانی

کتب فتوایی » توضیح المسائل جامع جلد (2)

شرط هفتم: مسافر نباشد ← → شرط ششم: روزه گرفتن ضرر نداشته باشد

شرط ششم: روزه گرفتن ضرر نداشته باشد

مسأله 24. روزه از فرد مریض یا سالم که روزه برایش ضرر قابل توجّهی دارد که معمولاً تحمّل نمی­شود و عقلا از آن پرهیز می‌نمایند، صحیح نمی‌باشد، هرچند به حدّ ضرر حرام مثل مرگ، مرگ مغزی یا نقص عضو نرسد؛
البتّه، همان طور که قبلاً ذکر شد، در مورد ضررهای غیر حرام، اگر فرد رجاءً روزه بگیرد و بعد معلوم شود روزه برای وی ضرر قابل توجّهی نداشته، روزه‏اش صحیح است.
مسأله 25. اگر کسی که معتقد است روزه برای او ضرر ندارد، روزه بگیرد و بعد از مغرب بفهمد روزه برای او ضرر قابل توجّهی داشته، بنابر احتیاط واجب، باید قضای آن را به‌جا آورد، هرچند ضرر به حدّ حرام هم نرسد.
مسأله 26. اگر فردی با اعتقاد یا گمان به ضرر، یا احتمال عقلایی ضرر - طوری که چنین احتمالی موجب ترس برایش شود - روزه بگیرد، روزه­اش باطل است؛ مگر آنکه بعداً معلوم شود روزه برای وی ضرر نداشته و هنگام روزه قصد قربت از او حاصل شده باشد، که در این صورت روزه‌اش صحیح است.
شرط هفتم: مسافر نباشد ← → شرط ششم: روزه گرفتن ضرر نداشته باشد
العربية فارسی اردو English Azərbaycan Türkçe Français