پایگاه اطلاع رسانی دفتر مرجع عالیقدر آقای سید علی حسینی سیستانی

پرسش و پاسخ » روزه

۴۱ پرسش: استفاده از اسپری ای که برای تنگی نفس توصیه می شود در حال روزه چه حکمی دارد؟
پاسخ: اسپری که برای تنگی نفس استعمال می شود اگر دارو را فقط وارد ریه کند روزه را باطل نمی کند. و همچنین در صورت شک در آن روزه باطل نیست.
۴۲ پرسش: آیا بخار آب داخل حمام اگر استشمام شود مبطل روزه می باشد یا خیر؟ در صورتی که مبطل روزه باشد برای استحمام چه باید کرد در مورد مه غلیظ حکم چگونه است؟
پاسخ: استنشاق آن مبطل روزه نیست بله در صورتیکه بخار غلیظ یا مه با اجتماع اجزاء آبی وارد حلق گردد به حدی که عرفا صدق آشامیدن کند مبطل روزه است که معمولا تحقق چنین چیزی خیلی بعید است.
۴۳ پرسش: با توجه به یکسان نبود تاریخ شبهای قدر در ایران و کشورهای دیگر آیا شب واقعی در ایران است یا در آن کشورها؟ و آیا برای هر سرزمین یک شب قدر جداگانه وجود دارد یا خیر؟
پاسخ: هر یک عمل به تکلیف خود طبق ثبوت ماه شرعا در محل خود می کند.
۴۴ پرسش: آیا آدامس جویدن مبطل روزه است ؟
پاسخ: جویدن آدامس در حال روزه داری اگر چه در آب دهان طعمی ایجاد کند - ولی آن طعم بخاطر جدا شدن اجزاء آن نباشد - اشکال ندارد. و اگر در ابتدای جویدن اجزائی از آن در آب دهان مستهلک می شود ، باید روزه دار از آن اجتناب کند مگر اینکه آن اجزاء از بین برود اگر چه با جویدن سابق.
۴۵ پرسش: کسی که به طور مداوم از لثه او خون می آید در حال روزه چه وظیفه ای دارد؟
پاسخ: اگر خون در حالت خواب ومانند آن به حلق فرو رود ونتواند از آن جلوگیری کند به روزه ضرر نمی زند.
اما اگر بخاطر مشقت آب دهان خود را که همراه با خون غیر مستهلک است فرو ببرد و آن را بیرون نریزد روزه اش باطل است.
ولی اگر مستهلک باشد (درصد آن ناچیز باشد) قورت دادن اشکال ندارد.
۴۶ پرسش: نگاه کردن به صفحه اینترنت در زمانی که انسان روزه می باشد و یک تصویر غیر عادی ظاهر می شود چه حکمی دارد؟
پاسخ: روزه را باطل نمی کند اگرچه شرعاً در مواردی نباید نگاه کرد.
۴۷ پرسش: نوجوانی در روزه ماه مبارک استمناء کرده حال وظیفه او چیست؟
پاسخ: اگر کسی استمناء کند ، درحالی که جاهل باشد به اینکه استمناء روزه را باطل میکند چنانچه در جهل خود معذور باشد، روزه اش صحیح است .
و همچنین اگر با خود کاری کند در حالی که از خود مطمئن بوده منی از او خارج نمی شود و اتفاقا و بدون قصد منی خارج شود روزه صحیح است.
و گرنه در صورتی که بداند آن کار روزه را باطل می کند ، اضافه بر قضا ، کفاره هم بر او واجب میشود . وهمچنین است بنا بر احتیاط واجب کسی که جاهل به حکم است ولی در جهل خود معذور نیست و مطمئن هم نیست یعنی احتمال می دهد که مبطل باشد و استمناء را انجام می دهد.
و در کفاره افطار روزه ماه رمضان ، کافی است به شصت فقیر غذا بدهد به هر کدام ۷۵۰ گرم گندم یا آرد یا نان و یک روز قضا کند.
واگر قضای آن را یک سال تأخیر بیندازد تا ماه رمضان بعد برسد باید بابت هر روز علاوه بر قضا همان مقدار غذا را به یک فقیر بدهد و اگر بیش از یک سال تاخیر بیاندازد کفاره تکرار نمی شود.
۴۸ پرسش: در سالهای اول بلوغ احیانا روزه را میخوردم آیا قضا و کفاره بر من واجب است؟
پاسخ: اگر احتمال مى دهید که در آن وقت مفهوم تکلیف را نمى فهمیدید یا اینکه احتمال مى دهید که آن وقت مطمئن بودید که خوردن جایز است قضا کافى است و کفاره لازم نیست.
۴۹ پرسش: من در خانواده ای بدنیا آمده ام که هیچ آشنایی با مسایل مذهبی نداشتم و حتی پدرم مخالف مذهب است ولی به لطف خدا به مرور زمان با مسایل مذهبی آشنا شدم و پله پله معارف دینی را آموختم ولی این مسیر طولانی بود و مسایلی چون ولایت امامان، نیاز به مرجع و... را تا مدتی خیلی توجه نمی کردم.
من نمازهایی را که در آن زمان خوانده ام بدلیل اینکه مثلاً مقید به قرائت از مخارج درست نبوده ام و... را که چند سال می شود دوباره بخوانم آیا واجب است؟ در مورد روزه هایم با توجه به درست نبودن غسلهایم در اوایل و روزه هایی که اجازه روزه به من نمی دادند چه؟
پاسخ: اگر مطمئن بودید که قرائت به آن نحو صحیح است قضا لازم نیست و اگر غسل صحیح نبوده نماز باطل است ولی اگر آب به کل اعضاء بدن می رسانده اید ولی بدون رعایت ترتیب که از روی جهل قصوری بوده غسل صحیح است و روزه هایی که با اجبار خورده اید قضاء لازم است و کفاره ندارد.
۵۰ پرسش: کسی که می خواهد تبرعا از طرف دیگران روزه نیابتی بگیرد اگر خودش قصد قربت کند و بعد از اذان مغرب ثواب روزه را به آن ها هدیه کند، کافی است یا نیت دیگری لازم است؟ آیا می شود روزه ای به نیت روزه قضای احتیاطی پدر و مادر مرحوم شده گرفت که اگر بر ذمه آن ها روزه ی قضا است ادا بشود و اگر نیست، روزه ی مستحبی خود انسان باشد؟
پاسخ: ۱- اگراز اول قصد روزه گرفتن از طرف متبرع له داشته باشد که روزه نیابتش حساب می شود که در این صورت اگر آنچه قصد کرده بود قضای طرف ایشان بود و از ذمه متبرع له (مرحوم) ساقط می شود و اما اگر از قصد روزه گرفتن از طرف متبرع له نکرده باشد ولی بعد از روزه نیت اهدای ثواب ان به متبرع له کند جایز است ولی روزه نیابتی حساب نمی شود و از ذمه متبرع له ساقط نمی شود چنانچه مشغول به روزه بوده.
۲-جایز است بلکه اگر نیابت از آنها مقید به قضای از آنها و در ذمه آنها قضا نباشد روزه مستحب برای خود حساب می شود و نیازی به قصد روزه مستحب ندارد،ولی سزاوار است که یکی از آنها را معین کند اگر در ذمه آنها روزه باشد که روزه از طرف یکی از آنها صحیح واقع شود و نیت نیابت باطل نشود.
برای ارسال سوال جدید اینجا را کلیک کنید
العربية فارسی اردو English Azərbaycan Türkçe Français