پایگاه اطلاع رسانی دفتر مرجع عالیقدر آقای سید علی حسینی سیستانی

کتب فتوایی » مناسک حج

سعى بین صفا و مروه ← → شک در عدد شوطها

نماز طواف

و آن واجب سوّم از واجبات عمره تمتع است، و نماز طواف عبارت از دو رکعت است که باید آن را پس از طواف بجا آورد، و کیفیت این نماز و انجام آن مانند نماز صبح است، جز اینکه می‌تواند قرائت را آهسته و یا بلند بخواند، و واجب است آن را در نزدیکى مقام ابراهیم ( علیه السلام ) بجا آورد، و اظهر این است که باید آن را پشت مقام بجا آورد، یعنى اینکه در سمت راست یا چپ آن نباشد، و اگر نتواند پشت مقام و نزدیک به آن بجا آورد، احوط این است که هم آن را در نزدیکش چه در سمت راست باشد و یا چپ، و هم دور از آن ولى پشت مقام بجا آورد، و اگر نتواند یکى از این دو را بجا آورد هرکدام که ممکن است انجام دهد، و اگر نتواند هیچکدام را انجام دهد در هر جاى مسجد ممکن شد بجا آورد ولى بنا بر احوط و اولى سعى کند هر چه به مقام نزدیکتر باشد .
و بنا بر احوط و اولى در صورتى که بعداً ـ تا زمانی که وقت سعى تنگ شد ـ بتواند در نزدیکى و پشت مقام آن را بجا آورد، دوباره آن را انجام دهد .
این حکم طواف واجب است، و امّا طواف مستحبى جایز است حتى اختیاراً نماز آن را در هر جاى مسجد بجا آورد .
مسأله 327 : هر محرمى که نماز طواف را با آگاهى از وجوب آن عمداً ترک کند، بنا بر احتیاط حجش باطل است .
مسأله 328 : بنا بر احتیاط باید بعد از طواف فوراً نماز طواف را انجام دهد، یعنى اینکه از نظر عرف بین آنها فاصله نیفتاده باشد .
مسأله 329 : اگر نماز طواف را فراموش کند و پس از انجام اعمالى که بعد از طواف انجام می‌شود ـ مانند سعى ـ یادش بیاید، باید آن را بجا آورد و دوباره بجا آوردن آن اعمال واجب نیست، اگرچه احوط است .
آرى اگر در هنگام سعى یادش آمد، باید آن را قطع نماید، و نماز طواف را در پشت مقام بجا آورد، و سپس برگردد و از جایی که سعى را قطع کرده ادامه دهد و به اتمام برساند .
واگر پس از بیرون رفتن از مکه یادش آمد، بنابر
احتیاط در صورتى که موجب مشقت و زحمت زیاد نباشد،
باید برگردد و آن را در جاى خود بجا آورد، و اگر مشقت داشته باشد در هرجا که یادش آمد بجا آورد، و واجب نیست که جهت بجا آوردن آن به حرم برگردد اگرچه توانائی آن را داشته باشد .
و در صورت ندانستن حکم شرعى همان حکم صورت فراموشى است، و فرقى بین اینکه در ندانستن مقصّر باشد یا نباشد نمی‌کند .
مسأله 330 : اگر شخصى بمیرد و نماز طواف بر او واجب باشد، بنا بر احتیاط واجب باید پسر بزرگترش آن را از طرف او بجا آورد، در صورتى که شرایطی که در مسائل قضاء نماز ذکر شده فراهم باشد . ( جهت اطّلاع از این شرایط به توضیح المسائل رجوع شود ).
مسأله 331 : اگر در قرائت نماز گزار غلطى باشد پس اگر نتواند قرائت خود را تصحیح نماید، ولى مقدار زیادى از آن را بتواند بطور صحیح بخواند، خواندن نماز با این کیفیت از قرائت براى او کفایت می‌کند، ولى اگر مقدار زیادى از آن را هم بطور صحیح نتواند بخواند، احتیاط این است که هم همان را که می‌تواند بخواند . هم به مقدار دیگری از آیات قرآن که به طور صحیح می تواند آنها را بخواند قرائت کند، و اگر چیزى از باقى قرآن هم بطور صحیح نتواند بخواند در این صورت تسبیح بگوید .
و اگر وقت تنگ باشد و نتواند همه قرائت را بطور صحیح یاد بگیرد، پس اگر مقدار زیادى از آن را یاد گرفت همان را بخواند، و اگر بعض آن را هم یاد نگرفت، در صورتى که از باقى آیات قرآن بتواند به طور صحیح بخواند، باید به اندازه اى بخواند که عرفاً به آن قرائت قرآن گفته شود، و اگر این را هم نتواند تسبیح را بخواند کافى است .
آنچه گفته شد در مورد خواندن سوره حمد است، و امّا سوره پس از آن ظاهر این است که خواندن آن بر کسى که آن را یاد ندارد و توانائى یاد گرفتن آن را ندارد، واجب نیست .
و آنچه بیان شد حکم هر کسى است که قرائت صحیح را نمی‌تواند بخواند، و اگرچه در نتوانستن مقصّر باشد .
آرى احوط و اولى در صورت مقصّر بودن این است که هم نماز را به کیفیتى که بیان آن گذشت بجا آورد و هم آن را به جماعت بخواند و هم نائب جهت انجام آن از طرفش بگیرد.
مسأله 332 : اگر نمی‌دانسته قرائتش صحیح نیست، و در ندانستن ذکر شده معذور هم بوده، نماز صحیح است، و لازم نیست آن را دوباره بخواند، اگرچه بعد از نماز آگاهى از صحیح نبودن قرائت خود پیدا کند . ولى اگر معذور نباشد باید آن را پس از یاد گرفتن قرائت صحیح دوباره بجا آورد، و حکم کسى که نماز طواف را از روى فراموشى ترک کرده شامل او می‌شود .
سعى بین صفا و مروه ← → شک در عدد شوطها
العربية فارسی اردو English Azərbaycan Türkçe Français