پایگاه اطلاع رسانی دفتر مرجع عالیقدر آقای سید علی حسینی سیستانی

کتب فتوایی » مناسک حج

کفارات شکار ← → تروک احرام

1ـ شکار حیوان صحرائى

مسأله 199 : براى محرم جایز نیست که هرگونه مزاحمتى و اذیتى نسبت به هر حیوان صحرائى ایجاد نماید، چه به طور شکار باشد و یا کشتن و یا زخمى کردن و یا خرد کردن یکى از اعضایش و یا هرگونه اذیت رسانى دیگر باشد، همچنان که براى کسى که محرم نباشد ولى در حرم باشد نیز حرام است، و مقصود از شکار صحرائى حیوانى است که به حسب طبع اولى خود وحشى و گریزنده باشد اگرچه به سبب عارضى اهلى شده باشد، و بنا بر اظهر فرقى ـ در حکمى که ذکر شد ـ بین حرام گوشت و حلال گوشت نیست .
مسأله 200 : همچنان که شکار حیوان صحرائى بر محرم حرام است، کمک او به دیگرى در شکار نیز حرام است، هرچند کمک او از قبیل اشاره کردن به شکار باشد، و در حرمت کمک بین اینکه شکارچى محرم باشد یا محل فرقى نیست، بلکه احتیاط این است که در هیچ کارى از کارهایى که بر خود محرم حرام می‌باشد به او کمک نکند، چه شکار باشد و یا کشتن و یا غیر آن، از کارهایى که در مسأله (199) ذکر شد .
مسأله 201 : براى محرم جایز نیست که شکار را نزد خود نگه دارد، چه خودش آن را شکار کرده باشد ـ اگرچه شکارش پیش از احرام باشد ـ و یا دیگرى شکارکرده باشد، و چه شکار در حرم صورت گرفته باشد یا در بیرون آن .
مسأله 202 : براى محرم جایز نیست از گوشت شکار بخورد، هرچند شکار کننده محل و در بیرون حرم شکار کرده باشد، و بنا بر احتیاط بر محل نیز حرام است خوردن گوشت شکارى که محرم در بیرون حرم آن را شکار کرده باشد، و با شکار کردن آن را کشته باشد یا پس از شکار آن را سر بریده باشد، و همچنین حرام است بر محل خوردن گوشت شکارى را که محرم یا محل آن را در حرم شکار یا کشته باشد .
مسأله 203 : جوجه شکار صحرائى حکم خود شکار صحرائى را دارد، و امّا تخم آن بعید نیست که برداشتن شکستن و خوردن آن بر محرم حرام باشد، و احتیاط این است که دیگرى را نیز بر این کارها کمک نکند .
مسأله 204 : احکام گذشته ـ همچنان که بیان شد ـ مختص به حیوان صحرائى است و از جمله آن ملخ است،
و امّا شکار حیوان دریایى اشکالى ندارد، و مقصود از شکار دریایى آن است که فقط در آب زندگى کند مانند ماهى و امّا حیوانى که در صحرا و دریا هر دو زندگى می‌کند پس ملحق به صحرایى می‌باشد، و بنا بر اظهر در صورت شک به اینکه صحرایى است یا نه شکار آن اشکالى ندارد .
مسأله 205 : همچنان که شکار صحرائى بر محرم حرام است کشتن هر حیوانى بر او حرام است اگرچه شکار نباشد، و از این حکم چند چیز استثناء می‌شود :
حیوانات اهلى اگرچه به علت عارضى وحشى شده باشند، مانند گوسفند و گاو و شتر، و پرندگانى که قدرت پرواز ندارند، مانند مرغ حتى مرغ حبشى، پس براى محرم کشتن اینها جایز است، همچنان که در صورت شک به اینکه حیوان اهلى است یا نه کشتن آن جایز است .
2 ـ آنچه محرم از آن بر خود بترسد یا قصد جان او را داشته باشد، از درندگان و مارها و غیر آنها، پس کشتن اینها براى محرم جایز است .
پرندگان درنده در صورتى که کبوترهاى حرم را اذیت کنند، پس کشتن اینها نیز جایز است .
افعى و مار سیاه و مارهاى خطرناک و عقرب و موش، پس کشتن آنها در هر حال براى محرم جایز است، و هیچ کفاره اى در کشتن آنچه گفته شد نیست، همچنان که هیچ کفاره اى در کشتن هیچ درنده اى نیست، مگر شیر بنا بر مشهور .
و گفته شده است : که کشتن درندگانى که قصد جان محرم نداشته باشند کفاره دارد، و آن عبارت است از قیمت آنها .
مسأله 206 : براى محرم جایز است که به کلاغ و باز شکارى تیراندازی کند، و در صورتى که تیر به آنها بخورد و کشته شوند کفاره ندارند .
کفارات شکار ← → تروک احرام
العربية فارسی اردو English Azərbaycan Türkçe Français